در بهاران رهایی

دست ها را بستند

تازیان را آزاد

سنگ ها را بسته

ای دریغا بستن انسان چیست؟

در قفس ماندن او،افسانست

انتهای دست های بسته اش تا عرش است

عمق چشمان نگاهش "داستان از میوه های سر به گردون سای اینک خفته در تابوت پست خاک میگوید"

میوه ها گمشده اند

وهم ها موجودند

در قفس ماندن او،افسانست

"با سنگها بگو که چه اندیشه میکنند"

به چه صورت روح را در شیشه میکنند

"با سنگها بگو که چه اندیشه میکنند

حتی بدون بال کبوتر کبوتر است"

توجه:مضمون شعر کاملا شخصیست،لطفا تفسیر به رای نشود.