‏فَبِعِزَّتِکَ یَا سَیِّدِی وَ مَوْلاَیَ أُقْسِمُ صَادِقاً لَئِنْ تَرَکْتَنِی نَاطِقاً لَأَضِجَّنَّ إِلَیْکَ بَیْنَ أَهْلِهَا ضَجِیجَ الْآمِلِینَ وَ لَأَصْرُخَنَّ إِلَیْکَ صُرَاخَ الْمُسْتَصْرِخِینَ ‏وَ لَأَبْکِیَنَّ عَلَیْکَ بُکَاءَ الْفَاقِدِینَ وَ لَأُنَادِیَنَّکَ 

اى سید و مولاى من به عزتت سوگند مى‏خورم که اگر مرا با زبان گویا به دوزخ اندازی,من در میان اهل آتش مانند دادخواهان ناله مى کنم ومانند شیون گریه کنندگان بسویت فریاد مى‏زنم و مانند عزیز گم کردگان به آستانت می نالم  و به صداى بلند فریاد میزنم:
 
أَیْنَ کُنْتَ...
خداوندا تو کجایی؟...